Wprowadzenie do Systemu Kontroli Wersji

Nieodzowny element środowiska programistycznego.

System Kontroli Wersji śledzi wszystkie zmiany dokonywane na plikach i umożliwia przywołanie dowolnej wcześniejszej wersji. Śledzić zmiany można praktycznie dla dowolnych typów plików.

 

Jeśli chcesz zachować każdą wersję pliku, to używanie systemu kontroli wersji (VCS-Version Control System) jest bardzo rozsądnym rozwiązaniem. Pozwala on przywrócić pliki do wcześniejszej wersji, odtworzyć stan całego projektu, porównać wprowadzone zmiany, dowiedzieć się, kto jako ostatni zmodyfikował część projektu powodującą problemy, kto i kiedy wprowadził daną modyfikację. Oprócz tego używanie VCS oznacza, że nawet jeśli popełnisz błąd lub stracisz część danych, naprawa i odzyskanie ich powinno być łatwe. Co więcej, wszystko to można uzyskać całkiem niewielkim kosztem.

Podstawy Git

Git jest to rozproszony System Kontroli Wersji stworzony jako narzędzie wspomagające rozwój jądra Linux. Aktualnie stanowi wolne oprogramowanie i zyskał popularność między innymi dzięki dużej wydajności, prostej konstrukcji, czy też silnemu wsparciu dla modelu gałęziowego.

 

Najważniejsze cechy:

  • dobre wsparcie dla rozgałęzionego procesu tworzenia oprogramowania
  • efektywna praca z dużymi projektami
  • praca off-line: każdy programista posiada własną kopię repozytorium, do której może zapisywać zmiany bez połączenia z siecią
  • każda rewizja to obraz całego projektu: w przeciwieństwie do innych systemów kontroli wersji, Git nie zapamiętuje zmian między kolejnymi rewizjami, lecz kompletne obrazy

 

Git posiada trzy stany, w których mogą znajdować się pliki:

  • zatwierdzony – oznacza, że dane zostały bezpiecznie zachowane w Twojej lokalnej bazie danych.
  • zmodyfikowany – oznacza, że plik został zmieniony, ale zmiany nie zostały wprowadzone do bazy danych.
  • śledzony – oznacza, że zmodyfikowany plik został przeznaczony do zatwierdzenia w bieżącej postaci w następnej operacji commit.

 

Podstawowy sposób pracy z Git wygląda mniej więcej tak:

  1. Dokonujesz modyfikacji plików w katalogu roboczym.
  2. Oznaczasz zmodyfikowane pliki jako śledzone, dodając ich bieżący stan do poczekalni.
  3. Dokonujesz zatwierdzenia (commit), podczas którego zawartość plików z przechowalni zapisywana jest jako migawka projektu w katalogu Git.

Wybrane polecenia

git init

Polecenie to używane jest do tworzenia nowego repozytorium, tworzy nowy podkatalog o nazwie .git, zawierający wszystkie niezbędne pliki – szkielet repozytorium Gita.

git clone <URL>

To polecenie powoduje sklonowanie istniejącego repozytorium Gita znajdującego pod adresem URL.

git add <file>

Z tego polecenia korzysta się w celu rozpoczęcia śledzenia nowego pliku file, jak również do tego, aby najnowsze zmiany w pliku zostały umieszczone w poczekalni.

git commit

Komenda ta służy do zatwierdzenia zmian plików znajdujących się w poczekalni.

git fetch

Polecenie to pobiera z serwera wszystkie dane, których jeszcze nie posiadasz. Po wykonaniu tej operacji będą dostępne odnośniki do wszystkich zdalnych gałęzi, które można teraz scalić z własnymi plikami albo sprawdzić ich zawartość.

git pull

To polecenie pobiera dane z serwera i próbuje automatycznie scalić zmiany z kodem roboczym nad którym lokalnie pracujesz.

git push

Tego polecenia używa się do wypchnięcia swoich lokalnych zmian na serwer.

 

W celu zasięgnięcia dokładniejszych informacji zachęcam do lektury dokumentacji Git’a:

https://git-scm.com/

 

Autor: Dawid Kwiatkowski


Opublikowano:

Mentax na Facebook'u